BOOK REVIEW

category: 

รีวิว (Review)

  • ชื่อเรื่อง : The First Order สู่รุ่งอรุณแห่งมวลมนุษย์
  • ผู้เขียน : ฮุ่ยซัวฮว่าเตอโจ่วจื่อ
  • ประเภท : นิยายแฟนตาซี
  • จำนวนตอน : 150 ตอน (ยังไม่จบ)
  • ผู้แปล : ขุนเขาตำรา
  • ลิขสิทธิ์ในไทย : Ink Stone Entertainment
  • อ่านได้ที่ คลิก

เรื่องย่อ

เมื่อตกอยู่ในอันตราย ความหวังคืออาวุธ 'ลำดับแรก' ของมนุษย์

หลังภัยพิบัติผ่านพ้นไป สิ่งที่เหลืออยู่คือความเสื่อมโทรมของอารยธรรมมนุษย์

ไร้ธรรมเนียม ไร้กฎเกณฑ์ ไร้ซึ่งคุณธรรม

category: 

รีวิว (Review)

  • เรื่อง : Tales of Herding Gods ตำนานเทพกู้จักรวาล
  • ผู้เขียน : ไจ๋จู
  • ผู้แปล : Clever Roe Deer
  • ผู้ถือลิขสิทธิ์ในไทย : Ink Stone Entertainment
  • ช่องทางการอ่าน : คลิก

เรื่องย่อ

ในดินแดนรกร้าง ยังมีหมู่บ้านประหลาดซึ่งเต็มไปด้วยผู้เฒ่าพิการ ขาเป๋ เป็นใบ้ ตาบอด หูหนวก 

เหล่าคนชราเก็บทารกแรกคลอดที่ลอยน้ำผ่านมาได้ เลี้ยงดูจนเติบใหญ่และตั้งชื่อให้ว่า... ฉินมู่

category: 

รีวิว (Review)

  • ชื่อนิยาย : โคตรพยัคฆ์โลกาวินาศ (末世之全能大師)
  • ชื่อผู้แต่ง : Qin Little Word
  • ชื่อผู้แปล : Muntra
  • ประเภทนิยาย : นิยายแฟนตาซี / กำลังภายใน
  • ช่องทางการติดตาม : คลิก

เรื่องย่อ

ยุคมืดได้มาเยือน รอยแยกมิติปรากฏขึ้นบนผืนโลก เหล่าสัตว์ร้ายเข้ามารุกราน สัตว์ป่าเองก็เริ่มกลายพันธุ์ ส่งผลให้ทุกสิ่งพลิกตลบ มนุษย์ที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดตลอดมากลับกลายเป็นสิ่งมีชีวิตต่ำสุดในห่วงโซ่อาหาร

category: 

รีวิว (Review)

  • ชื่อหนังสือ : คนคืนชีพหนังสือ (The Book Revival)
  • ผู้แต่ง : Season Cloud
  • สำนักพิมพ์ : อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)
  • จำนวนเล่ม : 5 เล่ม
category: 

Review (รีวิว)

  • ชื่อเรื่อง : เพ็กฮ้วยเกี่ยม (กระบี่เลือดเขียว)
  • ผู้แต่ง : กิมย้ง
  • ผู้แปล : น.นพรัตน์
  • จำนวนเล่ม : 3 เล่ม
  • สำนักพิมพ์ : เทียนตี้
category: 

รีวิว (Review)

  • ชื่อเรื่อง : มาเฟียที่รัก
  • ผู้แต่ง : ผักบุ้ง
  • สำนักพิมพ์ : พิมพ์ฝันสำนักพิมพ์
  • จำนวน : 1เล่ม
category: 

วิเคราะห์เรื่องใบไม้ที่หายไป

ผู้แต่ง จิระนันท์ พิตปรีชา

STORIES

category: 

ผมมองเห็นอะไรจากการทำเว็บนิยายออนไลน์ (เล่นๆ) มาเกือบ 5 ปี

อย่างแรกเลยก็คือ ถ้าเว็บไม่สวย ระบบไม่ดีกว่าเจ้าเดิมในตลาด เราจะแข่งขันยาก เพราะอย่าลืมว่าเนื้อหาบนเว็บ หลักๆ เราได้จากนักเขียน ดังนั้นนักเขียนอยู่ไหน คนอ่านก็อยู่นั่น ในทางกลับกันเมื่อมีเนื้อหาเยอะ คนอ่านก็จะไปรวมตัวกันอยู่พื้นที่นั้นด้วยเช่นกัน

ซึ่งอย่าลืมว่า ยิ่งระบบทำความเข้าใจได้ง่ายมากแค่ไหน โดยเฉพาะระบบลงเนื้อหา ระบบขาย ระบบตรวจสอบข้อมูลของนักเขียน รวมถึงระบบการซื้อ ถ้ามันง่าย โอกาสที่เราจะดึงคนมาก็จะเพิ่มขึ้น เพราะเขามองว่าระบบใช้ง่ายกว่าเจ้าเดิม ดีกว่าเจ้าเดิม คนเขาก็จะชักชวนกันมา

category: 

คิดว่าหลายๆ คน คงจะไม่ค่อยคุ้นเคยกับคำว่าโปรเกรสซีฟเว็บแอป (Progressive Web Apps) หรือที่เรียกกันอย่างย่อๆ ว่า PWA กันสักเท่าไหร่ แต่เชื่อหรือไม่ว่า อีกไม่นาน เจ้าตัวโปรเกรสซีฟเว็บแอปนี่แหละ มีแนวโน้มที่จะมาแทนที่แอปพลิเคชันที่เรามักนิยมติดตั้งกันลงในสมาร์ทโฟน

โปรเกรสซีฟเว็บแอป และแอปพลิเคชันแตกต่างกันอย่างไร?

หากจะให้อธิบายแบบง่ายๆ เมื่อเรานึกถึงแอปพลิเคชัน ก็คือเวลาเราต้องการใช้งาน หรือใช้ฟังก์ชันต่างๆ ของบริการไหนสักบริการ เราก็จะต้องดาวน์โหลดตัวไฟล์ หรือตัวแอปพลิเคชันนั้นๆ ให้เข้ามาอยู่ในเครื่องของเรา เราถึงจะใช้งานสิ่งที่เราต้องการได้อย่างสะดวก

category: 

ผมว่าปัญหาของคนไทยยุคใหม่ที่ชัดเจนคือ เวลาอ่านขาดการสรุปความและตีความ ขาดการทำความเข้าใจในสิ่งที่ตัวเองอ่าน

ทำไมผมถึงคิดแบบนั้น? นั่นเพราะหลายครั้งที่ผมเห็นใครหลายคนมักตั้งกระทู้หรือโพสต์ในเชิงขอความช่วยเหลือประมาณว่า อ่านแล้ว แต่ยังไม่เข้าใจ อ่านแล้วยังงงๆ อ่านแล้วเนื้อหาเยอะเกิน สรุปให้เข้าใจง่ายๆ หน่อยได้ไหม

category: 

มานั่งนึกดู ผมว่า ผมก็มีจุดเปลี่ยนในช่วงชีวิตของผมไม่น้อยเหมือนกัน แถมจุดเปลี่ยนในแต่ละครั้ง ยังเปลี่ยนการดำเนินชีวิตไปเป็นส่วนใหญ่อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นสังคม กลุ่มเพื่อน หรือแม้กระทั่งการเรียน รวมถึงสายงานที่ทำ

แต่ก่อนจะเปลี่ยนสาย ก็จะมีวางแผนไว้บ้างเล็กๆ น้อยๆ ส่วนหนึ่งที่กล้าทำ เพราะภาระความรับผิดชอบยังไม่มีด้วยนั่นแหละ (แน่ละ ยังวัยรุ่นอยู่ 55)

เริ่มแรกอยากจะเป็นนักดนตรี ตอนนั้นอายุอยู่ระหว่าง ม.ต้น ก็ลุยเลยเต็มที่ ทั้งไปซื้อแผ่นซีดีมาเรียน หาดูวิดีโอตามเน็ต รวมถึงเข้าไปเรียนที่วิทยาลัยนาฏสิลป์

category: 

ไปเจอประเด็นหนึ่งในโซเชียล ว่าด้วยเรื่องสำนวนการเขียนของนักเขียน ที่หลายคนมองว่า นักเขียนบางคนใช้คำซับซ้อน หรือยากต่อการทำความเข้าใจ ทำให้ไม่อยากอ่าน และอยากให้นักเขียนหันมาใช้คำง่ายๆ หยาบๆ หรือใช้คำตรงตัวเหมือนนิยายแชท หรือนิยาย NC ตบจูบบางเรื่องไปเลย

ผมมองว่าคิดแบบนั้นก็ไม่ถูก และก็ไม่ผิด แต่อยากให้เข้าใจว่า งานเขียนมันคืองานศิลปะแขนงหนึ่ง ซึ่งคนเราเข้าถึงได้ไม่เท่ากันอยู่แล้ว ด้วยปัจจัยหลายอย่าง ดังนั้นการเสบงานของแต่ละคนจึงเข้าถึงได้ไม่เท่ากัน

บางคนเข้าถึงได้แค่เนื้อหาภายนอก เช่นใคร ชื่ออะไร ทำอะไร อยู่ที่ไหน อย่างไร สนุก ไม่สนุก

category: 

วันนี้นึกยังไงไม่รู้ ไปหาดูภาพยนตร์เรื่อง "รักหนูมั้ย?" ซึ่งดูแล้วประทับใจมาก ผมเลยแวะมาบันทึกเอาไว้ครับ

ออกตัวก่อนว่า บทความนี้มีสปอยหนักมาก ดังนั้นใครไม่ชอบสปอย ไม่ควรอ่านเป็นอย่างยิ่งครับ

จริงๆ ได้ยินชื่อหนังเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ลืมดู ส่วนหนึ่งคิดในใจว่า "นางเอกมีคนเดียว พระเอกมีตั้งสามคน แล้วมันจะจบยังไงวะ คงจบไม่ดีแน่ๆ" เพราะคิดแบบนั้นแหละ เลยไม่ได้ดู แล้วก็ลืมไป จนมาได้ยินชื่อหนังเรื่องนี้อีกครั้งหนึ่งอย่างบังเอิน ก็เลยคิดว่า "เอ้า มันเป็นหนังค่ายเดียวกันกับไทบ้านเดอะซีรีส์นี่ งั้นดูสักหน่อยแล้วกัน"

category: 

พวกที่ทำแอปสำหรับให้คนทำภารกิจต่างๆ เช่นทำแบบสอบถาม อ่านข่าว ดูวิดิโอ รวมถึงอ่านนิยายแล้วได้เงิน บอกเลยว่าเป็นแนวคิดที่ฉลาดมากๆ

หลายคนอาจไม่เข้าใจว่า ทำไมแอปพลิเคชันพวกนี้ต้องแจกเงินให้กับคนที่เข้าชม และเจ้าของแอปพลิเคชันนำเงินจากไหนมาแจกมากมาย

ต้องขอบอกว่าการทำเว็บแนวนี้ หรือทำแอปพลิเคชันแนวนี้ต่างคนต่างก็มีผลประโยชน์ร่วมกัน จะเรียกว่าถ้อยทีถ้อยอาศัยก็ว่าได้ เพราะหากเราสังเกตดีๆ แอปพลิเคชันพวกนี้มักจะมีโฆษณาเด้งขึ้นมาให้เราพบเห็นอยู่เสมอๆ ซึ่งก็โฆษณาเหล่านี้แหละ ที่เป็นแหล่งรายได้ของเว็บ

แล้วทำไมเว็บพวกนี้ต้องแจกเงิน?

category: 

ใครบอกว่าเรียนมนุษย์ไทยแล้วไม่มีงานทำ?

ผมบอกเลยว่างานน่ะมีเยอะแยะ อย่างการเป็นนักเขียนบทความอิสระ ถ้ามีเวลาเขียนทุกวัน วันละหลายๆ บทความ เงินต่อเดือนไม่ต่ำกว่าหมื่นห้าแน่นอน

ยิ่งมีทักษะการเขียนบทความ SEO (ซึ่งในปัจจุบัน ควรมีวิชานี้สอนอย่างยิ่ง) ยิ่งหาเงินได้เยอะ เพราะใช่ว่าทุกคนจะเขียนได้และเขียนเป็น

หรือถ้ามองว่าการเป็นนักเขียนบทความอิสระมันเหนื่อยเกินไป ทุกวันนี้หลายเว็บไซต์เขาก็มีการจ้างนักเขียนประจำ อย่างราคาทั่วๆ ไปก็เดือนละเก้าพัน เขียนวันละสามบทความ อันนี้ก็ไม่น้อยนะ (ถ้าเราไม่ใช้เปลือง)

category: 

เอาจริงๆ ในแง่ของคนชอบฟังเพลง คือฟังหมดทั้งต้นฉบับและคัฟเวอร์

สังเกตว่านักร้องพักหลังๆ ไม่มีความเป็นอัตลักษณ์ของตัวเองเลย ทั้งเพลงลูกทุ่งหรือสตริง ลูกคอลูกเอื้อนของหลายๆ คนแทบจะลอกกันมาด้วยซ้ำ

ถามว่ามันฟังเพราะหรือเปล่า โอเคมันก็ถือว่าเพราะ แต่มันก็เพราะไม่สุด

อารมณ์มันเหมือนกินอาหารอร่อยๆ แต่เป็นอาหารประเภทเดิมๆ แล้วกินมันซ้ำๆ คือต่อให้มันจะอร่อยยังไง แต่คนเรามันก็มีเบื่อกันบ้าง

category: 

เชื่อว่าเพื่อนๆ นักเขียนหลายคน ที่เผยแพร่ผลงานลงตามเว็บไซต์ต่างๆ คงจะรู้สึกปวดหัวกับการจัดหน้านิยายของตัวเองไปไม่น้อย สืบเนื่องจากเราจัดหน้านิยายใน Word ออกมาดูดีแล้ว แต่พอก็อปปี้ไปวางลงบนเว็บไซต์ มันกลับกลายเป็นว่า แต่ละย่อหน้าของเรามองดูติดกันเป็นพรืด นอกจากระยะห่างของบันทัดจะแคบแล้ว ย่อหน้าที่เราเคาะ Tab เอาไว้เป็นอย่างดี กลับหายไปซะอย่างงั้น

เพราะปัญหาดังกล่าว ดังนั้นผมจึงมีคำแนะนำง่ายๆ มาฝากกันครับ มันอาจจะดูยุ่งยากไปบ้าง แต่ถ้าทำแล้ว นำไปใช้ได้ทุกเว็บแน่นอน