ปกติแล้ว ผมไม่ค่อยโพสต์เรื่องการเมืองแบบตรงๆ สักเท่าไหร่ หลักๆ จะเน้นแค่เรื่องสิทธิมนุษยชนมากกว่า แต่ในวันที่การเลือกตั้งใกล้เข้ามาทุกที ผมก็อยากจะขอแสดงความเห็นในนามของคนทั่วไปที่อยากเห็นการเปลี่ยนแปลงสักหน่อยครับ
หลายคนอาจไม่เคยรู้ ว่าที่ผ่านมา ประเทศไทยเคยอยู่ในระดับที่พอจะแข่งขันกับสิงขโปร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นประเทศที่มีความก้าวหน้าในทางเศรษฐกิจได้เลยทีเดียว โดยตอนนั้นเราตั้งเป้าเอาไว้ว่าจะเป็น "เสือตัวที่ 5ของเอเชีย" ต่อจากสิงคโปร์ ฮ่องกง เกาหลีใต้ และไต้หวัน แต่สุดท้ายก็อย่างที่เห็น คือเป้าหมายนั้นเป็นสิ่งที่ทำไม่ได้
ภายหลังจากวิกฤตต้มยำกุ้ง ฝันที่เราจะกลายเป็นเสือตัวที่ 5 เริ่มจางหาย เหลือแค่พยายามให้ตัวเองยังคงอยู่ในสถานะ "เบอร์ 2" ของอาเซียน โดยมีคู่แข่งหลักคือมาเลเซีย ก่อนที่มาเลเซีย จะทิ้งห่างเราออกไปเรื่อยๆ ส่วนไทยนั้นยังติดอยู่ในกับดัก "รายได้ปานกลาง" มาจนถึงปัจจุบัน
ถามว่าตอนนี้เรากำลังแข่งอยู่กับใคร คำตอบก็คือ ตอนนี้เรากำลังแข่งขันอยู่กับเวียดนามและอินโดนีเซียที่เคยเป็นประเทศล้าหลังกว่าไทยครับ
ทำไมมันถึงเป็นอย่างนั้น ถ้าเอาตามความเห็นผม มันเป็นเพราะ ประเทศไทยเราหยุดเดิน ขณะที่ประเทศอื่นเขาเดินไปข้างหน้าอยู่ตลอดเวลาครับ ดังนั้นการที่เขาจะเดินแซงหน้าเราไปก็เป็นเรื่องที่ค่อนข้างแน่นอน อีกสักหน่อยเราอาจไม่นับว่าเป็นคู่แข่งของเวียดนามด้วยซ้ำ
ถามว่าเกี่ยวกับการเมืองตรงไหน ก็ทุกตรงนั่นแหละครับ เพราะนักการเมืองที่ได้บริหารประเทศที่ผ่านมาก็มีแต่หน้าเดิม ๆ ระบบเดิมๆ แนวคิดแบบเดิม การทำงานก็แบบเดิม
โดยส่วนตัวผมไม่ได้เป็นติ่งพรรคส้มเลย เพราะหลายเหตุการณ์ที่ผ่านมาก็ต้องยอมรับว่าส้มทำอะไรที่ผมไม่ชอบไว้เยอะเหมือนกัน แต่มีส้มไม่ดี มันก็ยังมีส้มที่ดีอยู่ครับ พรรคประชาชนมีคนมากมายเป็นสมาชิกพรรค มันก็ย่อมมีที่เราถูกใจและไม่ถูกใจเป็นเรื่องธรรมดา คนที่เขาไม่แซะคนอื่น แต่คอยทุ่มเททำงานอยู่เบื้องหลังก็เยอะ ผมเลยคิดว่า พรรคส้ม คือพรรคที่ผมยังคงเชื่อว่าอาจเปลี่ยนแปลงสถานการณ์บางอย่างได้
ผมอยากจะให้ผู้หลักผู้ใหญ่หลายๆ คนลองให้โอกาสคนรุ่นใหม่ได้ทำงานบ้างครับ เพราะรุ่นใหญ่ก็ได้โอกาสกันมาหลายปีแล้ว (บางคนอยู่ยาวมาเป็น 20 ปี) ก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นเลย
ถ้าคนรุ่นก่อนไม่ลองให้คนรุ่นใหม่ได้ทำ ผมถามหน่อยครับ ในอนาคต ใครจะเข้ามาบริหารประเทศ มันเหมือนการสืบทอดกิจการนั่นแหละครับ ถ้ารุ่นพ่อรุ่นแม่ไม่ปล่อยให้รุ่นลูกได้ลองจับลองทำดู แล้วรุ่นลูกจะทำงานเป็นได้อย่างไร ไม่ใช่ว่านั่งอยู่เฉยๆ แล้วจะเก่งขึ้นมาทันทีนะครับ
อีกอย่างโลกมันหมุนไปเร็วมาก มันมีเทคโนโลยีใหม่ๆ เกิดขึ้นทุกวัน ถ้าเราไม่ยอมปล่อยให้คนที่วิ่งตามเทคโนโลยีเหล่านี้ทันมาทำงาน แล้วมันจะไปทันชาวบ้านชาวช่องเขาได้ยังไงละครับ
ผมพูดมาขนาดนี้ก็เพราะอยากให้ทุกท่านมองเห็นภาพครับ ให้โอกาส "เด็กๆ" มันลองทำดูบ้าง สัก 4 ปี ถ้ามันทำไม่ได้เรื่อง อีก 4 ปีข้างหน้าเราก็เลือกคนใหม่ขึ้นมาครับ
อย่าให้ในอนาคต เราต้องไปแข่งขันทางเศรษฐกิจกับกำพูชาหรือพม่าเลยครับ มันอนาถเกินไป
