-A A +A
Shared: 
category: 

รีวิว (Review)

  • ชื่อนิยาย : กระบี่จงมา! (剑来)
  • ชื่อผู้แต่ง : เฟิงหั่วซี่จูโหว (烽火戏诸侯)
  • ประเภทนิยาย : นิยายแปลจีนกำลังภายในเทพเซียน
  • ผู้แปล : ลดาอนัน
  • ช่องทางการอุดหนุน : คลิก

เรื่องย่อ

หนึ่งโลกธาตุขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความลี้ลับมหัศจรรย์ ใจกลางฟ้าดินเคยมีปัญญาชนใช้หนึ่งกระบี่ฟาดฟันให้เกิดน้ำตกธารสวรรค์ คือความภาคภูมิใจสูงสุดของโลกมนุษย์ หน้าผาทะเลบูรพามีนักพรตไร้นามผู้หนึ่งที่ไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งใด หวังเพียงให้ลมเย็นโชยมาปะทะใบหน้า แดนสุขาวดีปัจฉิมทิศมีหลวงจีนเฒ่าที่ชอบเล่าเรื่องราวให้ผู้คนฟัง เลี้ยงมังกรสวรรค์ไว้เก้าตัว พื้นที่กันดารแดนใต้มีจิตรกรตาบอดควบคุมหุ่นเชิดเกราะทองสูงเท่าเนินเขาให้เคลื่อนย้ายภูเขาใหญ่หนึ่งแสนลูก ปูแผ่เป็นภาพลายปัก

ในเส้นทางบำเพ็ญตน ผู้คนกล่าวกันว่า ณ เมืองเล็กๆ เมืองนี้ เป็นสถานที่ที่มีโชควาสนาอุดมสมบูรณ์ที่สุด

ตลอดสามพันปีเมืองแห่งนี้เสวยสุขกับโชคดีอันยิ่งใหญ่

ครั้นถึงคราวคืนค่าตอบแทนให้สวรรค์ เมืองเล็กแห่งนี้ใกล้จะธำรงต่อไปไม่อยู่

ผู้คนในเมืองบ้างเฝ้ารอความตาย บ้างขวนขวายหาทางรอดให้ลูกหลานออกจากเมือง

......

เด็กกำพร้านามเฉินผิงอัน นอกจากจะอาศัยอยู่ในตรอกที่ข้นแค้นที่สุดในเมือง ยังไร้ซึ่งโชควาสนาต่างจากเด็กคนอื่น

เมื่อวันหนึ่งเด็กหนุ่มยากจนที่เติบโตทางทิศเหนือผู้นี้ได้พบกับเซียนที่เหนือศีรษะมีกระบี่บินนับพันนับหมื่นประดุจฝูงตั๊กแตน บินผ่านหัวไป

เขาจึงอยากไปเห็นปัญญาชนคนนั้น เห็นคลื่นยักษ์ที่โถมตัวเทียมฟ้าของทะเลบูรพา เห็นทะเลทรายสีเหลืองทองกว้างไกลนับหมื่นลี้ของแดนประจิม

และอยากไปเห็นภูเขาลูกโอฬารของแดนกันดารทางใต้ที่นักเล่านิทานเอ่ยถึงกับตาตัวเอง

ดังนั้น ในที่สุดวันหนึ่ง เด็กหนุ่มจึงสะพายกระบี่ไม้พาดหลัง มุ่งหน้าไปทางทิศใต้

เส้นทางชีวิตอันไร้ซึ่งโชควาสนาของเด็กหนุ่มนามว่าเฉินผิงอัน เริ่มขึ้นแล้ว!

รีวิว

เมื่อได้อ่านนิยายเรื่องนี้เป็นครั้งแรก ผมต้องยอมรับกับตัวเองเลยว่า นิยายเรื่องนี้ เป็นนิยายที่แฝงข้อคิดเอาไว้ในเรื่องเยอะมากๆ ไม่ว่าจะแฝงมาในคำบรรยาย เหตุการณ์ต่างๆ ที่ปรากฏขึ้นในเนื้อเรื่อง หรือแม้แต่ในบทสนทนาของตัวละครเอง ซึ่งคติบางอย่างลึกล้ำจนกระทั่งว่า อ่านผ่านตายังไม่เข้าใจ ถึงกับต้องหยุดนิ่งเพื่อครุ่นคิดกันเป็นเรื่องเป็นราวเลยทีเดียว

ข้อหลักๆ ที่ประทับใจอีกข้อหนึ่งก็คือ ผู้เขียนมีความประณีตในการวางโครงเรื่อง รวมถึงตัวละครเป็นอย่างยิ่ง เพราะตัวละครแต่ละตัว ถึงแม้ว่าจะเป็นตัวประกอบชั่วครั้งคราว แต่ก็มีที่ไปที่มา การกระทำดูมีเหตุมีผล ถึงแม้ท้ายที่สุดแล้วจะถูกพระเอกตีตายก็ตาม แม้แต่ทำไมถึงต้องตาย นักเขียนก็ให้เหตุผลไว้เป็นอย่างดี ไม่ใช่สร้างตัวละครมาให้พระเอกตบตายอย่างงงๆ เหมือนนิยายจีนแปลในหลายๆ เรื่องในยุคปัจจุบัน

ในแง่ของการดำเนินเรื่อง ส่วนตัวผมเห็นว่า ค่อนข้างยืดเยื้อเกินควรไปบ้างเล็กน้อย ถึงแม้ว่าภาษา รวมถึงวรรณศิลป์ที่ใส่เข้ามาจะสวยงามเหมาะแก่การอ่านเพื่อพิจารณาตาม แต่ผมก็รู้สึกว่า ในเนื้อหาบางตอน ถ้าคนเขียนปรับให้กระชับกว่านี้ จะลดความน่าเบื่อลงได้อีกมาก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็คงแล้วแต่คนชอบ สำหรับคนที่ชอบอ่านอย่างละเมียดละไม ก็คงเห็นว่าประมาณนี้ก็ไม่มีปัญหา

แม้ว่าเนื้อเรื่องจะเต็มไปด้วยข้อคิดและหลักปรัชญา แต่ก็ไม่ลดทอนความสนุกของเนื้อเรื่อง เพราะไม่ว่าจะเป็นฉากบู๊ ปมเรื่อง รวมถึงฉากตลกโปกฮาต่างๆ คนเขียนก็ใส่เข้ามาได้อย่างดีเยี่ยม ความคิดของตัวละครก็สมเหตุสมผล ไม่มีตัวละครตัวไหนงี่เง่าไร้เหตุผล ยิ่งโดยเฉพาะตัวเอกอย่างเฉินผิงอัน บางทีมีเหตุผลเยอะ คิดเยอะจนชวนให้คนอ่านหงุดหงิดด้วยซ้ำ (ฮา)

สำหรับคนที่ไม่ชอบฮาเร็ม บอกเลยว่าเรื่องนี้ ถึงแม้อ่านผ่านๆ ดูเหมือนพระเอกจะมีผู้หญิงอยู่รอบตัวไม่น้อย แต่คนที่พระเอกรักในแบบชู้สาวจริงๆ มีคนเดียว ที่เหลือจะเป็นเพื่อนสนิท หรือไม่ก็เพื่อน “ผู้รู้ใจ” ที่ไม่ได้มองว่าเป็นแฟนซะมากกว่า

ในส่วนที่ใครหลายคนอาจไม่ชอบในเรื่องนี้ก็คงมี อาทินิยายเรื่องนี้เดินเรื่องแบบค่อยเป็นค่อยไป ดังนั้นเหตุการณ์ต่างๆ จะเดินช้ามาก (กอไก่ล้านตัว) อีกอย่าง ฉากที่เอะอะแล้วตีกันก็นานๆ มีที หรือไม่กว่าจะตีกัน กว่าที่ตัวเอกเราจะออกหมัดชักกระบี่ ก็ผ่านไปแล้วเกือบ 5 ตอน เพราะมัวถกเหตุผลกันอยู่

หรือไม่บางทีคนเขียนก็บิลท์อารมณ์เราขึ้นไปเป็นลำดับ จนเราคิดว่า “เฮ้ย คงซัดกันมันแน่ๆ” แต่สุดท้ายเหตุการณ์จบด้วย 1 กระบี่ก็มี แต่ฉากบู๊ส่วนใหญ่ก็ถือว่าโอเคครับ

ต้องบอกว่า ถ้าใครเน้นอ่านเอามันส์ หรืออ่านเอาฉากบู๊ นิยายเรื่องนี้อาจไม่ตอบโจทย์สักเท่าไหร่ เพราะความสนุกของนิยายเรื่องนี้มันมาจากองค์ประกอบหลายส่วน ไม่ใช่แค่เพียงฉากบู๊เพียงอย่างเดียว แต่ถ้าสายเสบเนื้อเรื่อง เสบปมเรื่อง ต้องบอกเลยว่า นิยายเรื่องนี้ควรค่าแก่การอ่านอย่างยิ่งครับ