ประสบการณ์ชีวิต

ถ้าไม่ต้องทำงานประจำที่ไม่ค่อยชอบ แล้วเอาเวลามาสร้างสรรค์งานเขียนดีๆ เขียนบทความเพื่อสังคม สัมภาษณ์บุคคลตาบอดหลายคนที่น่าสนใจ ก็คงเป็นอะไรที่ยอดเยี่ยมมากๆ ในความรู้สึก

ผมเคยมีความคิดแบบนี้ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่หลายครั้งมากๆ เพราะบทความดีๆ บทความหนึ่ง ยิ่งถ้าเป็นบทความสัมภาษณ์ใครสักคนที่ต้องเก็บรายละเอียดค่อนข้างเยอะ ก็ยิ่งต้องใช้เวลา ซึ่งแม้ในแต่ละสัปดาห์จะมีวันว่างอยู่บ้าง แต่ด้วยความเพลียจากงานประจำ พอได้หยุดก็ต้องเอาเวลามาอ่านหนังสือ ใจเลยไม่ได้มุ่งไปที่การเขียนสักเท่าไหร่

มานั่งนึกดู ผมว่า ผมก็มีจุดเปลี่ยนในช่วงชีวิตของผมไม่น้อยเหมือนกัน แถมจุดเปลี่ยนในแต่ละครั้ง ยังเปลี่ยนการดำเนินชีวิตไปเป็นส่วนใหญ่อีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นสังคม กลุ่มเพื่อน หรือแม้กระทั่งการเรียน รวมถึงสายงานที่ทำ

แต่ก่อนจะเปลี่ยนสาย ก็จะมีวางแผนไว้บ้างเล็กๆ น้อยๆ ส่วนหนึ่งที่กล้าทำ เพราะภาระความรับผิดชอบยังไม่มีด้วยนั่นแหละ (แน่ละ ยังวัยรุ่นอยู่ 55)

เริ่มแรกอยากจะเป็นนักดนตรี ตอนนั้นอายุอยู่ระหว่าง ม.ต้น ก็ลุยเลยเต็มที่ ทั้งไปซื้อแผ่นซีดีมาเรียน หาดูวิดีโอตามเน็ต รวมถึงเข้าไปเรียนที่วิทยาลัยนาฏสิลป์