เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้ไปเที่ยวต่างจังหวัด จุดประสงค์หลักคือไปเจอเพื่อนที่ปีหนึ่งจะได้เจอกันสักครั้งสองครั้ง
ไอ้ตอนเดินทางไปก็สดชื่นแจ่มใสดี พลังงานเหลือล้ม ไปถึงก็แบกกระเป๋าเข้าโรงแรม ตกเย็นมาเพื่อนที่นัดไว้ก็เดินทางมาถึง เรียกได้ว่าคืนนั้นกว่าจะได้นอนก็เกือบตี 2 แต่คืนแรกไม่ได้ดื่มอะไรกัน แค่กินข้าวคุยกันไปเรื่อยตามประสา
วันที่ 2 ช่วงกลางวันก็ไม่มีอะไรมาก ใครมีงานทำก็ไปทำ ใครว่างก็นั่งจิบชากาแฟคุยกันไป จุดประสงค์ที่มาก็ไม่ได้เน้นเที่ยวแตแรก เน้นเจอเพื่อนกันมากกว่า จุดสำคัญมันคือตอนหัวค่ำนี่แหละ เพราะเพื่อนอยู่กันพร้อมหน้า การสังสรรค์ขนานใหญ่จึงบังเกิดขึ้น คืนนั้นกว่าจะได้นอนก็เกือบสว่าง
วันที่ 3 ก็ยังเน้นพักผ่อน ตอนกลางวันก็สบายดี แต่ตอนกลางคืนแอบมีอาการเจ็บคอนิดหน่อย ทีนี้แหละรู้เลยว่าเรื่องใหญ่ แถมมามีอาการช่วงเกือบเที่ยงคืน ซึ่งแน่นอนว่าขนาดนี้แล้ว ร้านยาคงจะปิดไปหมดแล้ว จะสั่งยาก็ไม่รู้จะใช้แอปไหน สุดท้ายคืนนั้นคือก็นอนหลับทั้งที่มีไข้อยู่นั่นแหละ
ตื่นเช้าขึ้นมาในวันที่ 4 แม้จะมีอาการปวดหัวตันจมูกอยู่บ้าง แต่ก็พอไหว ก็เลยรีบไปหายาลดไข้มากิน แต่เพราะตอนไปร้านยา คุยกับเพสัชไม่ละเอียด เลยได้แค่ยาแก้แพ้มากิน สรุปคือนอกจากอาการมีน้ำมูกใสๆ ดีขึ้น แต่ไข้ดันไม่ลดซะงั้น
มาถึงวันกลับคือวันที่ 5 ก็เลยหาพารามาจัดลงไป 2 เม็ด อาการดีขึ้นพอเดินทางกลับด้วยรถไฟได้ สุดท้ายคือเอาไข้กลับบ้านเป็นของแถม
พักได้ 2 วัน เลยมาเขียนเอาไว้เตือนตัวเองว่า ถ้าเดินทางรอบหน้า นอกจากเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัว อย่าลืมพกยาลดไข้หรือพวกยาล้างแผลไปด้วย เพราะแม้ว่าจะหาซื้อจากร้านทั่วไปได้ แต่ใช่ว่าร้านพวกนี้จะเปิด 24 ชั่วโมง เราไม่รู้หรอกว่าเราจะป่วยตอนไหน ถ้าป่วยกลางดึกขึ้นมาก็แย่เลย ยิ่งอยู่คนเดียวยิ่งแย่ หายาติดกระเป๋าไปด้วยดีกว่า อย่างน้อยๆ ถ้าเป็นไข้ ก็พอได้มียาลดไข้ไว้กินยามจำเป็น
